Tag Archives: Συμπτώματα

Σύνδρομο Άσπεργκερ: «Η Διαταραχή των Ιδιοφυών»

αυτισμός Σύνδρομο Άσπεργκερ

Σύνδρομο Άσπεργκερ: «Η Διαταραχή των Ιδιοφυών»

Το Σύνδρομο Άσπεργκερ συνιστά μία νευροαναπτυξιακή διαταραχή, η οποία κατατάσσεται στις διαταραχές του αυτιστικού φάσματος, ενώ πολλοί το ταυτίζουν με μια μορφή ελαφρύ αυτισμού. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια αποτελεί ξεχωριστή διαταραχή.

Χαρακτηρίζεται από ελλείμματα σε βασικές λειτουργίες που σχετίζονται με την ικανότητα του ατόμου για κοινωνική επαφή, επικοινωνία και φαντασία και, όπως και στην περίπτωση του αυτισμού, παρουσιάζεται συχνότερα στα αγόρια παρά στα κορίτσια. Η αιτιολογία της εμφάνισής του δεν έχει εξακριβωθεί, παρόλο που πολλοί επιστήμονες κατατάσσονται υπέρ του παράγοντα της κληρονομικότητας.

Τα άτομα με Άσπεργκερ έχουν δείκτη νοημοσύνης που κατατάσσεται σε φυσιολογικά επίπεδα ή σε επίπεδα ανώτερα του μέσου όρου, για αυτό το λόγο πολλά από αυτά διαπρέπουν στον τομέα με τον οποίο ασχολούνται. Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα αυτής της κατηγορίας αποτελούν οι περιπτώσεις των Νεύτωνα, Αlbert Ainstein, Bill Gates, Steven Spielberg, Woody Allen, τα επιτεύγματα των οποίων είναι γνωστά σε όλους μας, παρόλο που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ότι οι άνθρωποι αυτοί ίσως να μην τα καταφέρνουν σε πράγματα αυτονόητα για όλους τους άλλους.

Διάγνωση και Συμπτώματα του Συνδρόμου

Η διάγνωση του Άσπεργκερ γίνεται συνήθως στην ηλικία μεταξύ 2 – 6 ετών. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη διάγνωση του Άσπεργκερ είναι ο αποκλεισμός κάποιας οργανικής ασθένειας, η οποία θα μπορούσε να προκαλεί τα συμπτώματα. Εφόσον διασφαλιστεί αυτό, η διάγνωση γίνεται με βάση τα δεδομένα που θα συλλέξει ο ειδικός από τους γονείς και τους δασκάλους του παιδιού και αφού εκτιμηθεί το αναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού και συσχετιστεί με τη συμπεριφορά του, και αφού ελεγχθούν οι ικανότητες για ομιλία, κοινωνικοποίηση και φαντασία, όπως αυτή εκδηλώνεται μέσα από το παιχνίδι.

Τα συμπτώματα του Συνδρόμου ποικίλλουν κατά περίπτωση και η σοβαρότητα της εμφάνισής τους κυμαίνεται σε ένα φάσμα μεταξύ ήπιας και βαριάς μορφής. Αυτά συνοψίζονται στα ακόλουθα:

  • Στερεοτυπικές συμπεριφορές: αυτές ενδέχεται να εκδηλωθούν με διάφορους τρόπους, όπως το στριφογύρισμα των δαχτύλων του χεριού, η κίνηση του κορμού μπρος-πίσω κ.α.
  • Ακολουθία κάποιας συμπεριφοράς με τη μορφή ιεροτελεστίας: τα παιδιά με Σύνδρομο Άσπεργκερ φαίνεται να αναπτύσσουν συμπεριφορές, τις οποίες και υιοθετούν κατά κόρον σαν να πραγματοποιούν μια μορφή τελετουργίας. Έτσι, ενδέχεται, επί παραδείγματι, να ντύνονται με ένα συγκεκριμένο τρόπο ή να ακολουθούν μία συγκεκριμένη διαδρομή για να πάνε σχολείο, ενώ παράλληλα αρνούνται ή αντιδρούν έντονα σε οποιαδήποτε τροποποίηση αυτής της συμπεριφοράς.
  • Ελλείμματα στην ικανότητα για επικοινωνία: αυτά έγκεινται στην αποφυγή της βλεμματικής επαφής, καθώς και στη χρησιμοποίηση και κατανόηση της γλώσσας του σώματος.
  • Δυσκολία στην κοινωνική συναναστροφή: η αλληλεπίδραση με τους άλλους καθίσταται δύσκολο εγχείρημα για τα άτομα με Άσπεργκερ. Δεν κάνουν φιλίες εύκολα και ακόμη και αν προσπαθήσουν, χρησιμοποιούν παράδοξες μεθόδους για να το πετύχουν. Ακόμη, δεν μπορούν να μπουν στη θέση του άλλου.
  • Εκρήξεις θυμού.
  • Αισθητηριακή υπερχείλιση: τα άτομα με Άσπεργκερ συνήθως συγχύζονται και αποδιοργανώνονται όταν υπάρχει υπερπροσφορά αισθητηριακών ερεθισμάτων. Έτσι, ενδέχεται να είναι πολύ ευαίσθητα σε δυνατούς ήχους ή έντονες εικόνες που εναλλάσσονται γρήγορα ή συνοδεύονται από παράλληλους ήχους.
  • Περιορισμένο πεδίο ενδιαφερόντων: τα άτομα με Άσπεργκερ συνήθως αναπτύσσουν ένα πολύ στενό πεδίο ενδιαφέροντος, με το οποίο και ασχολούνται σχεδόν καταναγκαστικά. Π.χ. ενδέχεται να θυμούνται τα δρομολόγια και τις στάσεις των τρένων που κινούνται σε όλη τη χώρα ή αντίστοιχα να γνωρίζουν και την παραμικρή πόλη ή χωριό σε οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο.
  • Προβλήματα στη συγκέντρωση.
  • Χρήση αναπτυγμένου λεξιλογίου, χωρίς όμως το άτομο να κατανοεί πάντα τη σημασία των λέξεων που χρησιμοποιεί.
  • Ιδιαίτερο ταλέντο σε κάποιο τομέα, όπως π.χ. οι επιστήμες ή οι τέχνες: οι υψηλές επιδόσεις σε κάποιο τομέα ενδέχεται να κατατάξουν ένα άτομο με Άσπεργκερ ανάμεσα στις ιδιοφυΐες.
  • Προβλήματα συντονισμού, τα οποία φαίνεται να εκδηλώνονται συχνά υπό τη μορφή αδέξιων κινήσεων: ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση ενός άντρα ο οποίος γνώριζε 16 γλώσσες, αλλά την ίδια στιγμή δεν μπορούσε να δέσει τα κορδόνια του!

Παρεμβάσεις και ειδική αγωγή

Το Σύνδρομο Άσπεργκερ δε δύναται να θεραπευτεί πλήρως, ωστόσο, υπάρχουν παρεμβάσεις που μπορούν να βοηθήσουν το άτομο να βελτιώσει τους τομείς στους οποίου δυσκολεύεται, με αποτέλεσμα να ζήσει μία λειτουργική και ποιοτική ζωή. Όσο πιο νωρίς γίνει η διάγνωση και η εκάστοτε παρέμβαση, τόσο πιο μεγάλη ενδέχεται να είναι η βελτίωση των δεξιοτήτων του  ατόμου που χωλαίνουν.

Οι εν λόγω παρεμβάσεις έγκεινται στον εντοπισμό των δυνατών και αδύνατων σημείων του ατόμου με σκοπό την ενίσχυση των ικανοτήτων και τη βελτίωση των ελλειμμάτων που παρουσιάζει. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε μέσω της υιοθέτησης κάποιου εξατομικευμένου προγράμματος ειδικής αγωγής, είτε μέσω της συμβολής κάποιου ειδικού θεραπευτή, π.χ. λογοθεραπευτή, εργοθεραπευτή κλπ, ο οποίος θα εστιάσει στην εκμάθηση βασικών δεξιοτήτων.

Κάποιες παρεμβάσεις στις οποίες θα μπορούσε να προβεί ο καθένας έγκεινται στις ακόλουθες:

  • Προσφορά ενός δομημένου πλαισίου, στο οποίο θα αποφεύγονται οι αλλαγές: το παιδί θα μπορεί να ακολουθεί τη ρουτίνα του, με αποτέλεσμα να μην αγχώνεται ότι κάτι απρόσμενο μπορεί να συμβεί.
  • Εκπαίδευση σε μία σειρά από πιθανές απαντήσεις κάθε φορά που συναναστρέφονται με κάποιο άτομο: κάτι τέτοιο θα βοηθήσει αυτά τα παιδιά να αποκτήσουν φίλους, ανεβάζοντας με αυτό τον τρόπο την αυτοεκτίμησή τους, η οποία συχνά κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα.
  • Εκπαίδευση στους κανόνες συμπεριφοράς: κάθε φορά που διδάσκεται κάποιος κανόνας θα πρέπει να δίνεται στο παιδί εξήγηση του λόγου για τον οποίο πρέπει να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο και όχι με κάποιο άλλο.
  • Περιορισμός της ενασχόλησης με μία μόνο ασχολία μέσα από την τοποθέτηση προγράμματος, το οποίο θα περιέχει μία συγκεκριμένη ώρα για την εν λόγω ενασχόληση.
  • Περιορισμός των άσχημων συμπεριφορών μέσω αρνητικής ενίσχυσης κάθε φορά που επιδίδεται σε αυτές και μέσω θετικής ενίσχυσης (π.χ. επιβράβευσης) κάθε φορά που τις σταματάει.
  • Ανάθεση εργασιών ή καθηκόντων σε συγκεκριμένο χρόνο: η εκτέλεση μίας δραστηριότητας σε περιορισμένο χρόνο, βοηθάει το παιδί με Άσπεργκερ να οργανωθεί. Σε περίπτωση που κάτι τέτοιο δεν επιτευχθεί, ο εκπαιδευτής ή το άτομο που του ανέθεσε την εργασία θα μπορούσε να προβεί σε αρνητική ενίσχυση π.χ. συμπλήρωση της εργασίας στον ελεύθερό του χρόνο.

 

Πρέπει να καταστεί σαφές ότι το Σύνδρομο Άσπεργκερ δεν υποτάσσει το άτομο σε μια ζωή μοναχική ή απομονωμένη. Αντίθετα, η πρώιμη παρέμβαση μπορεί να οδηγήσει στη μετουσίωση των αδυναμιών και στην εκτόξευση των ικανοτήτων του ατόμου, με αποτέλεσμα… μια καλή ποιότητα ζωής, διακρίσεις, επαίνους ή ακόμη και… νόμπελ!

 

Παιδικός αυτισμός: Παιδιά αναδιπλωμένα στον ίδιο τους τον εαυτό

Παιδικός αυτισμός Παιδιά αναδιπλωμένα στον ίδιο τους τον εαυτό

Παιδικός αυτισμός: Παιδιά αναδιπλωμένα στον ίδιο τους τον εαυτό

Αυτισμός, μια σύνθετη νευροεξελικτική διαταραχή με επιπολασμό 2 στα 1000 παιδιά. Όσο εντυπωσιακό και εάν ακούγεται, ο αυτισμός παρουσιάζει μια αύξηση τα τελευταία χρόνια, ενδεχομένως να οφείλεται στην καταλληλότερη ενημέρωση τόσο των ειδικών όσο και του ευρύτερου περιβάλλοντος. Όσον αφορά την ελληνική πραγματικότητα, ο αυτισμός πλήττει περίπου 4.000 άτομα. Η εμφάνισή του είναι συνήθης στα αγόρια συγκριτικά με τα  κορίτσια, με ποσοστό 4 αγόρια προς 1 κορίτσι. Δεν έχουν βρεθεί τα αίτια που προκαλούν τη νόσο, αλλά πιθανόν να οφείλεται σε συνονθύλευμα γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Υπάρχουν ερευνητικά δεδομένα που αποδεικνύουν πως η πιθανότητα να ξαναγεννηθεί αυτιστικό παιδί, μετά από τη γέννηση του πρώτου, μέσα στην οικογένεια είναι πολύ μεγάλη. Ο αυτισμός παρουσιάζεται από τη στιγμή της γέννησης και δεν εξαλείφεται.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά

Τα παιδιά με αυτισμό διακρίνονται από μια ιδιαίτερη ομορφιά. Έλκονται από φυσικά ερεθίσματα όπως το νερό, το φως, η φωτιά, ενώ αδιαφορούν για αμετάβλητα αντικείμενα. Μοιάζουν με κωφά, καθώς αγνοούν τον κόσμο γύρω τους. Δεν τους αρέσει να τα ακουμπούν και να τα  χαϊδεύουν. Περπατούν στις μύτες των ποδιών τους και δεν ξέρουν να χρησιμοποιούν τα παιχνίδια τους. Μεταχειρίζονται τους ανθρώπους, ως άψυχα αντικείμενα. Ο χώρος τους για εκείνα είναι το σώμα τους, οποιαδήποτε αλλαγή και παραβίαση του χώρου τους μεταφράζεται, ως σωματική  κακοποίηση. Τα αυτιστικά παιδιά μπορεί να έχουν τη δική τους γλώσσα, μια γλώσσα παράξενη προς τους άλλους, ίσως για πολλούς όμοια με αυτή των παπαγάλων, αλλά είναι και αυτή μια γλώσσα που περιέχει ένα πραγματικό νόημα.

Διάγνωση

Η διάγνωση του αυτισμού είναι μια ιδιαίτερη και λεπτή διαδικασία, καθώς δεν φαίνεται μέσα από κάποια ιατρική εξέταση ή από τη χρήση κάποιου ψυχομετρικού εργαλείου. Τυπικά, ο αυτισμός διαγιγνώσκεται περίπου στα πρώτα 3 με 4 έτη του παιδιού, παρόλο που οι ενδείξεις συνήθως είναι ήδη αντιληπτές από τους πρώτους μήνες της ζωή τους και μπορούν να διαγνωστούν και επίσημα από τον 18 μήνα. Έρευνες αποκαλύπτουν, πως υπάρχουν μεν, μηδαμινές δε, περιπτώσεις παιδιών που, ενώ η εικόνα τους φαίνονταν  φυσιολογική μέχρι τα 2 έτη, ξαφνικά αυτή άλλαξε και σημάδια αυτιστικά άρχισαν να παρουσιάζονται. Μια ολοκληρωμένη διάγνωση περιλαμβάνει πολλά στάδια και απαιτεί και χρόνο. Χρειάζεται ο εκάστοτε ειδικός, που θα επισκεφτούν οι γονείς, να είναι καταρτισμένος και έμπειρος. Η διαδικασία εξέτασης περιλαμβάνει παρατήρηση, ψυχομετρικά εργαλεία, συνέντευξη από τους γονείς και κάποιες ιατρικές εξετάσεις.

Πιθανές ενδείξεις, που οι γονείς δεν πρέπει να αγνοήσουν:

  • Έλλειψη βλεμματικής επαφής
  • Αποφυγή κλάματος
  • Έντονη απομόνωση
  • Μη ανταπόδοση του χαμόγελου
  • Παράβλεψη οπτικών και ακουστικών ερεθισμάτων
  • Αγνόηση στο κάλεσμά μας

 

Συμπτώματα

Ανεπάρκεια στην κοινωνικοποίηση. Ο αυτισμός περιορίζει στα παιδιά την αλληλεπίδρασή τους, τα κρατά μοναχικά και αποξενωμένα. Δεν ανταποκρίνονται στις φωνές των γύρων τους και δεν συμμετέχουν σε συζητήσεις. Πιθανολογείται, να εκδηλώσουν επιθετικότητα ή να αυτοτραυματίζονται, εάν βιώσουν θυμό, απειλή ή απογοήτευση.

Δυσχέρεια στην επικοινωνία. Το αυτιστικό παιδί ενδέχεται να παραμείνει χωρίς να αναπτύξει το λόγο σε όλη την πορείας της ζωή τους. Ο λόγος που χρησιμοποιούν όσο παιδιά μπόρεσαν να τον εξελίξουν είναι μονολεκτικός, ή/και επαναλαμβανόμενος. Μιλούν με τόνο τραγουδιστό ή ρομποτικό. Συγχέουν τα πρόσωπα και τις αντωνυμίες, δεν μπορούν να πουν εγώ ενώ εκφράζουν μια επιθυμία τους.  Επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές. Τα παιδιά αυτά έχουν την τάση να κάνουν τις ίδιες κινήσεις, πράξεις ή και συμπεριφορές.

Τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα αποκατάστασης:

  • Εργοθεραπεία
  • Λογοθεραπεία
  • Ανάπτυξη γνωστικών ικανοτήτων
  • Ανάπτυξη δεξιοτήτων αυτοεξυπηρέτησης
  • Πρόγραμμα αλλαγής συμπεριφοράς
  • Ψυχολογική Υποστήριξη

 

Η παρέμβαση του Ψυχολόγου είναι πολύ σημαντική για την πρόοδο της θεραπείας ενός αυτιστικού παιδιού. Ο στόχος του αναλυτή στην περίπτωση ενός αυτιστικού παιδιού δεν είναι να ερμηνεύσει τις φαντασιώσεις και το ασυνείδητο του, αλλά να ερμηνεύσει την όλη στάση του παιδιού καθ’ όλη τη διάρκεια της συνεδρίας. Να πάρει το ρόλο του μεταφραστή, αναλύοντας και ψάχνοντας εξονυχιστικά το κάθε κομμάτι του, επί παραδείγματι, ένας στίχος  ενός τραγουδιού, ένας μύθος ή ένα παραμύθι που φέρει το παιδί, εκφράζει την δική του αλήθεια και πρέπει να αναλυθεί.

Μπορεί η πορεία ενός αυτιστικού παιδιού να έχει πολλές δυσκολίες, να είναι επώδυνη και με μεγάλο χρονικό ορίζοντα για τα ίδια αλλά και για την οικογένεια τους, αξίζει όμως να τους προσφερθεί μια καλή φροντίδα και εκπαίδευση για να διανύσουν όσο πιο ομαλά και ποιοτικά γίνεται τη ζωή. Ένα παιδί, είτε είναι αυτιστικό είτε ψυχωτικό, είτε κωφό, δεν παύει να είναι παιδί και να του ανήκουν, όλα όσα ανήκουν και σε μας! 

 

 

 

 

Γονική Αποξένωση: Όταν το διαζύγιο των γονιών γίνεται διαζύγιο με τα παιδιά

Γονική Αποξένωση διαζύγιο γονιών παιδιά

Γονική Αποξένωση: Όταν το διαζύγιο των γονιών γίνεται διαζύγιο με τα παιδιά

Ένα διαζύγιο όσο φιλικό και συναινετικό να είναι, αναπόφευκτα δημιουργεί ψυχολογικές πληγές σε ένα παιδί, νιώθοντας ότι χάνει την ασφάλεια των δύο γονιών του. Η εκμυστήρευση ενός παιδιού «όταν είμαι με τη μαμά  ανησυχώ για τον μπαμπά και όταν είμαι με τον μπαμπά ανησυχώ για τη μαμά», δείχνει ακριβώς την αγωνία των παιδιών για τους γονείς. Όμως δεν εκφράζουν όλα τα παιδιά χωρισμένων γονιών τα ίδια συναισθήματα. Υπάρχουν παιδιά που μετά από ένα διαζύγιο κλείνονται στον εαυτό τους ή θάβουν την τρυφερότητα για τον ένα γονέα τους. Όταν ένα παιδί μετά από ένα διαζύγιο, απομακρύνεται από τον ένα γονιό, συνήθως τον πατέρα, τον αποπέμπει συναισθηματικά και με τον οποίο δεν επιθυμεί επικοινωνία και συναισθηματική επαφή, αφορά το λεγόμενο «Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης».

Μια σύγκρουση γονέων σε ένα χωρισμό αλλάζει τις ισορροπίες της οικογένειας αφού ο ένας γονιός θα απουσιάζει από την καθημερινότητα του παιδιού. Δεν είναι ωστόσο, λίγες οι περιπτώσεις πρώην συζύγων που προσπαθούν μέσα από τα παιδιά τους να πληγώσουν ο ένας τον άλλο. Συχνά μάλιστα, πολλοί γονείς χρησιμοποιούν τα παιδιά για να εκδικηθούν τον άπιστο, κακό πρώην σύντροφός τους για την άσχημη ψυχολογική τους κατάσταση, την αδικία που υπέστησαν μετά τον χωρισμό και τα στρέφουν εναντίων του ενός γονιού.

 

Τι είναι «Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης»

 Το «Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης ή Αλλοτρίωσης» (Parental Alienation Syndrome) εμφανίζεται σε παιδιά –κυρίως χωρισμένων γονιών- τα οποία δεν επιθυμούν επαφή με έναν από τους δύο γονείς. Μετά από έρευνες νομικών και ψυχολογικών θεμάτων και περιπτώσεων παιδιών διαζευγμένων, ο Gardner και ο Turkat έδειξαν ότι πρόκειται για ένα σύνδρομο βαθιά ριζωμένο στην συνείδηση και στον ψυχικό κόσμο του παιδιού και δεν αποβάλλεται εύκολα. Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, την προσωπικότητα του και τα βιώματά του το σύνδρομο εμφανίζεται σε ήπια, σε μέτρια και σε βαριά μορφή. Στην περίπτωση βαριάς μορφής, το παιδί δεν έχει ενοχές, δεν θέλει καμία σχέση με τον άλλο γονέα και δείχνει μια απέχθεια για τον γονέα του. Μάλιστα υπάρχουν περιπτώσεις που το ίδιο το παιδί ζητάει να πάει στο δικαστήριο εναντίον του άλλου γονέα. Το σύνδρομο αυτό εμφανίζεται όλο και περισσότερο στα παιδιά που ο γονέας ο οποίος έχει την επιμέλεια φροντίζει να απομακρύνει συναισθηματικά το παιδί από τον άλλο (πατέρα ή μητέρα) μέσω μιας διαδικασίας δυσφήμησης του άλλου γονέα. Πρακτική πολύ συνηθισμένη άλλωστε για ορισμένους γονείς που δεν υπολογίζουν ότι η συμπεριφορά αυτή θα έχει  καταστροφικές συνέπειες για την ψυχική υγεία του παιδιού.

Στην Ελλάδα ο αριθμός των αποξενωμένων παιδιών ανέρχεται σε εκατοντάδες χιλιάδες και είναι ο υψηλότερος τόσο σε ποσοστά όσο και σε απόλυτους αριθμούς σε όλο τον κόσμο.  Σύμφωνα με τα στοιχεία της πανελλαδικής έρευνας ( Παπάνης, Ρουμελιώτου, Νάτσου, 2006) διαπιστώθηκε ότι η μητέρα αναλαμβάνει την κηδεμονία των παιδιών στο 87,1% των περιπτώσεων έναντι του 12,9% των περιπτώσεων, όπου η κηδεμονία δίνετε  στον πατέρα. Ενώ σε σχέση με απόδοση ευθυνών για το διαζύγιο το 46,3% των αγοριών και το 66,7% των κοριτσιών θεωρεί  υπεύθυνο για το χωρισμό τον πατέρα. Αναφορικά με την ηλικία των παιδιών παρατηρούμε ότι στην εφηβεία έχουν την τάση να ενοχοποιούν τον πατέρα για το διαζύγιο ενώ με την ενηλικίωσή τους κρίνουν και τους δύο συνυπεύθυνους. Γεγονός που αποδεικνύει ότι τα παιδιά συναισθηματικά επηρεάζονται από τον γονιό,  που ζουν μαζί – κυρίως μητέρα – και η απόφαση να απομακρυνθούν από τον άλλο γονιό προέρχεται από το αίσθημα προστασίας του γονιού που μένουν μαζί.

Αιτίες Συνδρόμου Γονικής Αποξένωσης

Στις περιπτώσεις διαζυγίων, κατά τις οποίες το παιδί απομακρύνεται από τον ένα γονιό, συνήθως τον πατέρα, τα χαρακτηριστικά του ενός γονιού είναι αυτά που υπερισχύουν στο παιδικό ασυνείδητο. Στα παιδιά που απουσιάζει το πατρικό πρότυπο, το οποίο είναι συνδεόμενο με το νόμο και την τάξη, χάνεται η ψυχική ισορροπία και η μητρική εικόνα ενδέχεται, υπό όρους, να γίνεται ασυνείδητα φόβητρο για το παιδί. Πράγματι, παρατηρούμε πολλές περιπτώσεις παιδιών που έχουν αποξενωθεί συναισθηματικά από τον πατέρα ως ενήλικες πλέον εξουσιάζονται από την μητέρα π.χ. ποιά επαγγελματική πορεία θα ακολουθήσουν ή ποιό σύντροφο θα επιλέξουν. Μάλιστα ορισμένες μητέρες υποστηρίζουν σθεναρά ότι οι ίδιες «προτρέπουν τα παιδιά τους να διατηρήσουν επικοινωνία με τον πατέρα, αλλά αυτά δεν θέλουν». Ωστόσο οι πράξεις τους επιβεβαιώνουν το αντίθετο, με αποτέλεσμα να περνούν υποσυνείδητα μηνύματα στα παιδιά τους, π.χ. «ως σύζυγος ήταν σκληρός, όμως εσύ οφείλεις να του μιλάς γιατί είναι πατέρας σου».  Επίσης, τα παιδιά συχνά αναλαμβάνουν το ρόλο του προστάτη του γονιού που μένουν μαζί, προκειμένου να απαλλάξουν την μητέρα από οποιαδήποτε ευθύνη ή ενοχή μετουσιώνοντας σε υπερπροστατευτικότητα  τον θυμό που νιώθουν από την απόφαση της να χωρίσει τον πατέρα τους.

Συμπτώματα Παιδιού με γονική Αποξένωση

Το σύνδρομο γονικής αποξένωσης του παιδιού αναγνωρίζεται από συμπεριφορές, όπως:  άγχος,  νευρικότητα, κατάθλιψη, εχθρότητα,  αδιαφορία, επιθετικότητα προς τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια, άρνηση τηλεφωνικής ή άλλης επαφή, φόβος να εκδηλώσει τα συναισθήματά του μπροστά στον γονέα που διαμένει, άρνηση να λάβει δώρα ή χρήματα, απροθυμία να δει πρόσωπα της οικογένειας του απόντα γονέα. Επίσης μπορεί να εκδηλώσει κρίσεις θυμού, αντικοινωνικότητα, εσωστρέφεια, αδυναμία συγκέντρωσης και πτώση στη σχολική επίδοση.

Ψυχικές Επιδράσεις στο Παιδί

Οι περιπτώσεις παιδιών με σύνδρομο γονικής αποξένωσης είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές για την ψυχική του υγεία, η έλλειψη ενός γονιού -και ιδίως του πατέρα- για το αγόρι παρεμποδίζει την ταυτοποίηση μαζί του, διαδικασία η οποία είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση της ταυτότητάς του. Τα αγόρια συχνά αναπτύσσουν αντικοινωνική και παραπτωματική συμπεριφορά και χαρακτηρίζονται από ανασφάλεια και ανωριμότητα. Ενώ για τα κορίτσια η αποξένωση από τον πατέρα, δημιουργεί διαστρεβλωμένη εικόνα για το αντρικό πρότυπο με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται στις σχέσεις τους με το άλλο φύλο. Επίσης, τα κορίτσια στρέφουν την επιθετικότητά τους προς τον εαυτό τους, παρουσιάζουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, νιώθουν φόβο εγκατάλειψης και απόρριψης από το αντίθετο φύλο. Σε κάθε περίπτωση η απώλεια του παιδιού από τον ένα γονέα αποτελεί περίοδο πένθους και συναισθηματικά μπορεί να αντιστοιχεί σε ένα συμβολικό θάνατο για το παιδί.

 Συμβουλές

  • Η απεμπλοκή των παιδιών από δικαστήρια και δικαστικές αποφάσεις είναι το πρώτο βήμα προς μια υγιή ψυχική εξέλιξη του παιδιού ακόμα και αν το ίδιο υποστηρίζει οικειοθελώς ότι θέλει να συμμετέχει.
  • Οι γονείς πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι τα παιδιά δεν είναι τα όπλα εξουσίας εναντίων του εχθρού – συζύγου.
  • Η συζυγική ιδιότητα και η διαβίωση κάτω από την ίδια στέγη παύει, η γονεϊκή ποτέ.
  • Τα παιδιά έχουν ανάγκη την εικόνα και των δύο γονεικών προτύπων. Η έλλειψη του ενός γονιού δεν αλλοιώνεται μόνο την εικόνα και τα συναισθήματα του παιδιού για τον ένα  γονιό αλλά και για τους δύο.
  • Η ενεργή συμμετοχή και των δύο γονέων στη ζωή και στις δραστηριότητες του παιδιού είναι θεραπευτική για την ψυχική υγεία του, ακόμα και αν αυτό έχει αρνητική στάση απέναντι στον ένα γονέα.
  • Η παρακολούθηση από ένα παιδοψυχολόγο κρίνεται αναγκαία σε περιπτώσεις βαριάς μορφής αποξένωσης ενώ θα πρέπει να υπάρχει και η επιθυμία των γονιών για οικογενειακή θεραπεία.
  • Τα παιδία δεν θέλουν μόνο συμμάχους στην ζωή τους θέλουν κατά κανόνα γονείς.
  • Η αποξένωση του παιδιού από τον ένα γονιό αποτελεί την πιο ακραία μορφή συναισθηματικού βιασμού.

 

Μαθησιακές Δυσκολίες – Δυσλεξία

Δυσλεξία: Ελλείμματα στο σχολείο αλλά όχι και στη ζωή

Ο κόσμος των παιδιών με δυσλεξία δεν διαφέρει από αυτόν των υπολοίπων. Η δυσκολία να επεξεργαστούν τη γλώσσα δεν τα εμποδίζει να διεκδικήσουν τη ζωή και όλα όσα ονειρεύονται. Η κακή πολλές φορές επίδοση στο σχολείο δεν είναι επιλογή τους, αλλά αποτέλεσμα των δυσκολιών τους. Τα έλλειματά τους, μπορούν να τα ξεπεράσουν μέσα από την αναπτυγμένη τους οπτική και ακουστική αντίληψη.

Η δυσλεξία ανήκει στις ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Πλήττει το 15% του γενικού πληθυσμού, δηλαδή ένα στα εφτά παιδιά πάσχουν από δυσλεξία. Τα αγόρια έχουν μεγαλύτερο προβάδισμα, καθώς στα πέντε παιδιά, τα τέσσερα είναι αγόρια.

 

Που οφείλεται η δυσλεξία;

Είναι τεράστιος μύθος πως τα παιδιά με δυσλεξία έχουν χαμηλό νοητικό δυναμικό. Αντιθέτως, η δυσλεξία συνήθως συνδέεται με ένα χαρισματικό IQ. Ο γνωστός άλλωστε σε όλους Αϊνστάιν ήταν δυσλεκτικός!

Οι δυσχέρειες που εμποδίζουν τα παιδιά να ανταπεξέλθουν επάξια σε όλες τις σχολικές δεξιότητες οφείλονται στην νευρολογική δομή του εγκεφάλου και όχι στην έλλειψη κινήτρων, την τεμπελιά ή το στερημένο οικογενειακό περιβάλλον. Πρόκειται για μια ανωμαλία, κυρίως του αριστερού ημισφαίριου, όπου βρίσκεται το γλωσσικό κέντρο. Επιπροσθέτως, κατά τη διάρκεια του 5ου ή 6ου μήνα εγκυμοσύνης πιθανολογείται να υπήρξε κάποια βλάβη στην δημιουργία του εγκεφαλικού φλοιού. Κάποιο ή κάποια χρωμοσώματα επίσης είναι υπεύθυνα για την εμφάνιση της δυσλεξίας. Τα γονίδια, έρευνες έχουν αποδείξει ότι επιδρούν, επομένως, μέσα στα χαρακτηριστικά που κληρονομεί ένα παιδί είναι και η δυσλεξία.

 

Η δυσλεξία είναι εφ’όρου ζωής…

Η δυσλεξία δεν εξαλείφεται ποτέ από τη ζωή του ατόμου. Ωστόσο, με σωστή παρέμβαση από ειδικούς, δηλαδή μέσα από ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα που να καλύπτει τις ανάγκες του εκάστοτε παιδιού, μπορεί να αποκατασταθεί σε μεγάλο βαθμό. Όσο πιο έγκαιρα διαγνωστεί, τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα .

 

Συμπτώματα

Σε κάθε παιδί η συμπτωματολογία είναι διαφορετική. Παρ’ όλα αυτά, όλα τα παιδιά με δυσλεξία παρουσιάζουν προβλήματα γραφής και ανάγνωσης.

Η αναγνωστική ικανότητα ενός παιδιού με δυσλεξία είναι περιορισμένη. Περιγράφεται ως αργή, συλλαβική, χωρίς ροή και χρώμα. Πολλές φορές είναι μηχανική αλλά χωρίς νόημα. Παρατηρούνται και παραποιήσεις λέξεων (άσπρο αντί για άστρο), παραλείψεις (κοα αντί για κότα), προσθέσεις (κοοτα), αντικαταστάσεις (θίλος αντί για φίλος) και αντιμεταθέσεις γραμμάτων (κουλκα αντί για κούκλα) και συλλαβών, τόσο στην ανάγνωση όσο και στην γραφή.

Στον γραπτό λόγο, υπάρχουν πολλά ορθογραφικά λάθη ακόμη και σε λέξεις που έχουν διδαχθεί, εξαιτίας του ότι, το οπτικό τους λεξιλόγιο είναι περιορισμένο. Συνήθως, η εικόνα του γραπτού είναι ακατάστατη, με μουτζούρες, κενά, κακογραφία, χωρίς σημεία στίξης, απουσία κεφαλαίου γράμματος στην αρχή της πρότασης και παρατονισμούς ή παράλειψη τόνων.

Το άτσαλο γραπτό τους συχνά προκύπτει από το άγχος και την ανασφάλεια να μην γίνονται αντιληπτά τα λάθη από τους συμμαθητές και τους γώρω τους. Έτσι, γράφουν με ένα τρόπο δυσανάγνωστο.

 

Διάγνωση

Η επίσημη διάγνωσης της δυσλεξίας μπορεί να γίνει στο τέλος της Α δημοτικού. Είναι σημαντικό, οι γονείς να μην χάσουν χρόνο και να κινητοποιηθούν αμέσως μόλις αντιληφθούν κάποιες ενδεχόμενες δυσκολίες,  καθώς μια αποτυχία στο σχολείο δημιουργεί και άλλα προβλήματα, όπως χαμηλή αυτοεκτίμηση και άσχημη εικόνα εαυτού. Η κακή βαθμολογία στο μυαλό ενός παιδιού, μεταφράζεται ως κακό παιδί.

Η διάγνωση γίνεται σε δημόσιους φορείς, είτε στα ΚΕΔΥ είτε στα Ιατροπαιδαγωγικά κέντρα. Χρειάζεται βέβαια υπομονή, καθώς υπάρχει μεγάλη λίστα αναμονής μέχρις ότου να εξεταστεί το παιδί. Εξαιτίας αυτού, κάποιοι γονείς  επισκέπτονται ιδιωτικά κέντρα.

 

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς…

Είναι σημαντικό, οι γονείς να αποδεχτούν το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το παιδί τους και να το στηρίξουν. Δεν διαβάζει, δεν σημαίνει ότι δεν θέλει αλλά ότι δεν μπορεί.

Οι γονείς θα πρέπει να είναι ενήμεροι για το τι προβλέπει το κράτος και ο νόμος για τη δυσλεξία, δηλαδή τι παρέχεται ως δωρεάν βοήθεια και να το διεκδικήσουν. Δυστυχώς, ενώ σύμφωνα με το νόμο υπάρχουν τμήματα ένταξης για αυτά τα παιδιά, στα περισσότερα σχολεία δεν λειτουργούν. Λέγεται πως οφείλεται στη δικαιοδοσία της διευθύντριας η δημιουργία ενός τέτοιου τμήματος στα σχολικά πλαίσια.

 

Προτείνεται: 

Τα παιδιά με δυσλεξία να εγγραφούν στα νέα σχολεία τα λεγόμενα «πιλοτικά» που ξεκίνησαν να λειτουργούν κατά το έτος 2011-2012. Υπάρχει περιορισμένος αριθμός τέτοιων σχολείων σε όλη την Αττική αλλά σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε αποδείχθηκε πως είναι η  καλύτερη επιλογή για τους μαθητές που εμφανίζουν ειδικές μαθησιακές δυσκολίες, διότι πρωταγωνιστής είναι ο μαθητής και όχι το βιβλίο.

Κρίνεται απαραίτητο εάν υπάρχουν πολλά μαθησιακά κενά, πέρα από το τμήμα ένταξης που θα παρακολουθεί στο σχολείο, το παιδί να παρακολουθεί και ένα εξωσχολικό πρόγραμμα παρέμβασης «ειδική μαθησιακή διαπαιδαγώγηση».

 

 

 

 

error: Content is protected !!