Tag Archives: γονείς

Δεν μπορούμε να πετύχουμε στο γάμο μας; τουλάχιστον ας πετύχουμε στο διαζύγιο μας ….για χάρη των παιδιών μας…

Δεν μπορούμε να πετύχουμε στο γάμο μας; τουλάχιστον ας πετύχουμε στο διαζύγιο μας ….για χάρη των παιδιών μας...

Μολονότι τα ζευγάρια που χωρίζουν αυτόματα ζητούν νομική καθοδήγηση, είναι σχετικά λιγοστά εκείνα τα ζευγάρια που ζητούν επαγγελματική βοήθεια για τα συναισθηματικά τους προβλήματα. Οι δικηγόροι δεν είναι σε θέση να βοηθήσουν στο ξεπέρασμα των οδυνηρών συναισθημάτων (θυμός, ενοχή, πόνος, άγχος, απόγνωση) των ενηλίκων οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με την αποτυχία της σχέσης τους, ούτε μπορούν να βοηθήσουν εκείνα τα παιδιά που οι γονείς τους είναι τόσο απασχολημένοι με τον εαυτό τους ώστε δεν καταφέρνουν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους.

Τις πιο πολλές φορές, τα παιδιά παραμελούνται κατά τη διάρκεια του διαζυγίου και αφήνονται σε ένα συναισθηματικό κενό. Ωστόσο, η οικογένεια είναι μια κοινωνική δομή που συνεχίζει να υπάρχει και μετά τη νομική διάλυση της, και όσοι επιχειρούν να ασχοληθούν με την οικογένεια αντιμετωπίζοντας την ωσάν να αποτελείται από μεμονωμένα άτομα, ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, δεν προσφέρουν καμιά βοήθεια στο παιδί.

Η ευημερία του παιδιού θα εξαρτηθεί από την ικανότητα του να διατηρεί στενή συναισθηματική επαφή και με τους δύο γονείς. Καταστάσεις όπου το παιδί διχάζεται λόγω της σύγκρουσης που προκαλεί η αφοσίωση στον ένα ή στον άλλο γονέα είναι συνταγή για καταστροφή. Το παιδί μπορεί να νιώθει στοργή και για τους δυο γονείς του, όσο παράλογα κι αν έχουν συμπεριφερθεί ο ένας στον άλλον. 

Ποια είναι η μακροπρόθεσμη επίδραση του διαζυγίου στην ψυχική υγεία του παιδιού;

Αυτό το ερώτημα απασχολεί όλους τους διαζευγμένους γονείς. Οι έρευνες όμως έχουν δείξει ότι παιδιά που οι γονείς τους είναι χωρισμένοι περνούν καλύτερα από ότι τα άτομα που ζουν ναι μεν με τους γονείς τους αλλά σε δυστυχισμένα σπίτια!

Οι γονείς που βιώνουν εντάσεις στο γάμο τους αποτελούν λανθασμένα πρότυπα για τα παιδιά τους, κυρίως σε ότι αφορά τις σχέσεις τους με τους άλλους. Τα παιδιά που βλέπουν τη μητέρα και τον πατέρα τους να συμπεριφέρονται ο ένας στον άλλον με επιθετικότητα, ερειστικότατα ή περιφρόνηση είναι αρκετά πιθανό να έχουν δυσκολίες στις σχέσεις  τους με τους φίλους τους και αργότερα με τους συντρόφους του. Επίσης εκδηλώνουν συχνά διαταραχές διαγωγής, αντικοινωνική συμπεριφορά και έχουν χαμηλή σχολική επίδοση.

Εξίσου επιβλαβείς επιδράσεις στα παιδιά έχει και η κατάσταση κατά την οποία οι γονείς είναι αδιάφοροι και απαθείς ο ένας προς τον άλλον.

Με άλλα λόγια, δεν είναι το διαζύγιο που πληγώνει τα παιδιά, αλλά η κακή επικοινωνία που μπορεί να υπάρξει μεταξύ των συζύγων και πριν από το διαζύγιο.

Πολλοί συνδέουν τα παιδιά χωρισμένων γονιών με παραβατικές συμπεριφορές. Η παραβατικότητα συνδέεται με τη διάλυση της οικογένειας όταν υπάρχει μεγάλος βαθμός δυσαρμονίας στους γονείς. Αυτό μπορεί να συμβαίνει εξαιτίας των δυσάρεστων γεγονότων τα οποία συχνά προηγούνται της διάλυσης ή επειδή το παιδί βιώνει ένα αίσθημα προδοσίας, κάποιας σκόπιμης εγκατάλειψης..

Μετριάζοντας το πλήγμα

Για ορισμένα παιδιά το τραύμα είναι δυνατόν να μετριαστεί αν οι γονείς διευθετήσουν με τέτοιο τρόπο τα πράγματα ώστε τα παιδιά τους να προστατευθούν από τα πιο δυσάρεστα χαρακτηριστικά ενός γάμου που θα επιδεινώσει την κατάσταση. Στην ιδανική περίπτωση, η επικοινωνία με το γονέα που έφυγε θα πρέπει να είναι συχνή, χωρίς ζήλια και συναγωνισμό για στοργή.

 Πώς να τους το ανακοινώσουμε;

  • Να εξηγήσουν από κοινού με ήπιο τρόπο τι συμβαίνει : ότι δηλαδή οι δυο τους δεν μπορούν να συνεχίσουν να είναι μαζί και ότι υπάρχουν λόγοι για τους οποίους συμβαίνει αυτό, οι οποίοι θα γίνουν κατανοητοί με τον καιρό. Οι γονείς θα πρέπει να δώσουν σε αυτή τη συζήτηση τη σοβαρότητα που της αρμόζει, όχι παρεμπιπτόντως και με χαμόγελα, με στόχο να «ελαφρύνουν» την κατάσταση.
  • Να εκφράσουν την απογοήτευση που νιώθουν και οι ίδιοι για την εξέλιξη της σχέσης τους. «Δεν επιθυμούσαμε κάτι τέτοιο όταν πριν χρόνια ερωτευτήκαμε, παντρευτήκαμε και ύστερα αποκτήσαμε εσάς… Μπορεί να είναι λυπηρό ότι τα συναισθήματα των συζύγων αλλάζουν καμιά φορά στην πορεία, αλλά όταν αυτό συμβαίνει, είναι καλό να το αντιμετωπίζουν. Κρίνουμε ότι είναι προτιμότερο να ζούμε χώρια και χωρίς εντάσεις, παρά μαζί και με συνεχείς διαφωνίες. Έτσι πιστεύουμε ότι θα είμαστε και καλύτεροι γονείς».
  • Να τα διαβεβαιώσουν ότι εξακολουθούν να είναι γονείς τους όπως και πριν, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν θα είναι πλέον σύζυγοι και ότι τα αγαπούν και θα είναι δίπλα τους σε κάθε χαρά ή λύπη.
  • Να τους τονίσουν ότι δεν είναι τα ίδια υπεύθυνα για το χωρισμό, γιατί πολλά παιδιά νιώθουν ενοχές και συνδέουν τον χωρισμό των γονιών τους με κάτι που τα ίδια έκαναν (μια αταξία κ.λ.π.)
  • Να τα ενθαρρύνουν να εκφράσουν τα συναισθήματα τους και να διατυπώσουν ερωτήσεις στις οποίες  πρέπει να προσπαθούν να δίνουν όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρες απαντήσεις.
  • Να συζητήσουν για τις αλλαγές που θα συμβούν στη ζωή τους, αφού προηγουμένως οι γονείς μόνοι τους, έχουν διευθετήσει πρακτικά ζητήματα: που θα μένουν, με ποιον, πως θα επικοινωνούν και πότε με τον γονέα που δεν θα μένει μαζί τους. 

Μην ξεχνάτε: 

  • Οι γονείς θα πρέπει να είναι απόλυτα σίγουροι ότι επιθυμούν να χωρίσουν, πριν το ανακοινώσουν στα παιδιά τους.
  • Οι γονείς δεν πρέπει να ξεχνούν ότι αυτοί είναι οι γονείς και ότι αυτοί αποφασίζουν. Οι γονείς παρακινημένοι από την ενοχή τους ότι πλήγωσαν τα παιδιά τους με την απόφαση τους για ένα διαζύγιο, συχνά υποκύπτουν και δίνουν έτσι στα παιδιά περισσότερη εξουσία από όσο πρέπει. Είναι σημαντικό να μην ενισχύσουν στα παιδιά την επιθυμία τους να παρεμβαίνουν και να ελέγχουν πολλές λεπτομέρειες στην καθημερινότητα της οικογενειακής ζωής, όπως «να έρθει την Κυριακή ο μπαμπάς» ή «να πάμε εκεί μαζί» ή «δεν θέλω αυτή την ώρα… θέλω την άλλη».
  • Οι γονείς δεν πρέπει να φαίνονται αμφίθυμοι και μπερδεμένοι. Είναι σημαντικό να μην αφήνουν τα παιδιά να πιστεύουν ότι μπορεί κάτι να αλλάξει στην απόφαση τους. Τα παιδιά δεν πρέπει να αισθάνονται σύγχυση γιατί με αυτό τον τρόπο κάνουν διάφορες φαντασιώσεις και μπαίνουν στην διαδικασία να σκέφτονται για το πώς αυτά θα μπορούσαν να βοηθήσουν τη σχέση των γονιών να αποκατασταθεί. Τα παιδιά έτσι αρχίζουν μια αγωνιώδη προσπάθεια να τα «ξαναφτιάξουν» στους γονείς τους και αναλώνουν πολλή ψυχική ενέργεια στο να διαπραγματεύονται όρια και να εκφράζουν έμμεσα το θυμό τους εξουσιάζοντας τους γονείς.
  • Υπάρχει μια πολύ λεπτή ισορροπία που θα πρέπει να κρατήσουν οι γονείς: πρέπει να μπορούν τα παιδιά να εκφράζουν ελεύθερα το τι νιώθουν και τι επιθυμούν, αλλά πρέπει επίσης να ακούσουν από τους γονείς τους ότι «οι αποφάσεις αυτές, όπως και η απόφαση για το διαζύγιο, είναι αποφάσεις των γονιών. Ξέρουμε ότι σας δυσαρεστούν, αλλά έτσι είναι.» Αυτό εμποδίζει τα παιδιά να «χειρίζονται» με διάφορους τρόπους την καθημερινότητα, για να φέρουν τους γονείς κοντά και τα ωθεί να επενδύσουν το χρόνο, τη σκέψη και την ψυχική τους ενέργεια στη δική τους ζωή, στα ενδιαφέροντα και στους φίλους τους.
  • Να ενημερώσουν οι γονείς και άλλα σημαντικά άτομα (δασκάλους, συγγενείς, φίλους, γιατρούς, κ.α.) για το διαζύγιο και να πουν στο παιδί ότι όλοι είναι ενήμεροι, ενθαρρύνοντάς το έτσι να χρησιμοποιήσει τους ανθρώπους στο οικείο περιβάλλον του, για να συζητήσει εάν χρειαστεί.

Το διαζύγιο είναι τουλάχιστον στην αρχή μια δύσκολη περίοδος για όλους. Εάν όμως υπάρχει καλή συνεργασία μεταξύ των γονέων, είναι ίσως λιγότερο επιβλαβές για την ψυχική υγεία ενός παιδιού από τη συνέχιση μιας συνύπαρξης που έχει συνεχή και σοβαρά προβλήματα, στα οποία εκτίθενται τα παιδιά. Είναι φυσιολογικό οι γονείς να δυσκολεύονται να χειριστούν την καινούργια κατάσταση του διαζυγίου, να είναι αμήχανοι …. Και είναι σημαντικό να ζητούν τη βοήθεια ειδικών συμβούλων, ώστε να μπορέσουν να εκφράσουν τα συναισθήματα τους, να ελέγξουν τις αντιδράσεις τους και να αναλάβουν την ευθύνη του χωρισμού τους απέναντι στα παιδιά.

Μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά αποκωδικοποιούν και αναγνωρίζουν την κάθε συμπεριφορά των γονιών τους, αφού έχουν τα μάτια τους στραμμένα στη γονεϊκή σχέση, η οποία θα λειτουργήσει, συνειδητά ή μη, ως πρότυπο και για τις δικές του μελλοντικές σχέσεις. Για το λόγο αυτό, πολλές φορές ένα διαζύγιο είναι προτιμότερο από μια «ψευδή» συζυγική σχέση

 

Πως οι γονείς μπορούν να είναι σύμμαχοι στην έναρξη της σεξουαλικότητας των εφήβων ;

Πως οι γονείς μπορούν να είναι σύμμαχοι στην έναρξη της σεξουαλικότητας των εφήβων ;

Κάθε νέος παλεύει να διεκδικήσει μια υγιή σεξουαλική ζωή και να καταρρίψει τα ταμπού των ενηλίκων. Πόσο δύσκολος φαίνεται ο δρόμος της πρώτης σεξουαλικής επαφής;  Πόση ενέργεια χρειάζεται να καταναλώσει το άτομο, ώστε να ξεπεράσει τα «μέτρα και τα σταθμά» και να επιβάλει τα θέλω του; Πως οι γονείς μπορούν να είναι σύμμαχοι στην έναρξη της σεξουαλικότητας των εφήβων; Ο φόβος, το στρες και το άγχος γι’ αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία πολλές φορές προκαλεί μια ψυχολογική πίεση στον έφηβο καθώς τον εισάγει σε μια άλλη φάση ζωής.

Μέσω της σεξουαλικής επαφής, το άτομο εξερευνά, μαθαίνει, αναγνωρίζει και ανακαλύπτει τόσο το δικό του σώμα όσο και των άλλων. Επιπροσθέτως, το καθιστά ικανό να ελέγχει την σκέψη του και τον τρόπο που δρα. Επομένως, το βοηθά να  κατασκευάσει την κοινωνική και σεξουαλική του ταυτότητα. Έρευνες αποδεικνύουν ότι η πρώτη επαφή με το σώμα μας και την σεξουαλικότητα έρχεται μέσω του αυνανισμού για το 90% των ανδρών και το 60% των γυναικών. Φυσικά, σταδιακά μειώνεται η συχνότητά του, καθώς την θέση του παίρνει ένα φυσικό πρόσωπο. Ωστόσο, η ελλιπής ενημέρωση, όσον αφορά τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, τόσο στους σχολικούς κόλπους όσο και στο οικογενειακό πλαίσιο, καθώς ένας στους τρεις Έλληνες αναφέρει πως δεν έχει λάβει ποτέ καμία σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, επιτείνουν το άγχος των νέων. Έρευνες δείχνουν, ότι το μέσω ενημέρωσης των νέων είναι οι φίλοι και οι συμμαθητές τους με ποσοστό 42% έναντι του 67% της Ελληνικής πραγματικότητας, τα βιβλία με ποσοστό 41% καθώς και το διαδίκτυο με ποσοστό 35%. Σχεδόν σε όλες τις χώρες και τις κουλτούρες η σεξουαλικότητα του ατόμου συνδέεται περισσότερο με τα κοινωνικά πρότυπα. Για παράδειγμα στην Βραζιλία, η σεξουαλικότητα συνδέεται με την οικογενειακή τιμή. Η σεξουαλικότητα των γυναικών προ γάμου και η διατήρηση της παρθενίας εξακολουθεί να θεωρείται ένα αντικείμενο προσοχής για τους άλλους και κοινωνικής ανησυχίας για τις ίδιες και τις οικογένειές τους.

Η σεξουαλικότητα των φύλων

Η πρώτη σεξουαλική συνεύρεση χαρακτηρίζεται και για τα δύο φύλα ως μια ευαίσθητη και αξέχαστη διαδικασία, παρόλο που για καθένα από αυτά εγγράφεται διαφορετικά στον ψυχισμό του. Για τους άνδρες, η “πρώτη φορά” αποτελεί καθαρά μια εμπειρία μάθησης. Απομονώνουν το συναίσθημα και το διαχωρίζουν από την καθεαυτή πράξη. Διψούν για γνώση και πειραματισμό, δεν επιδιώκουν να επενδύσουν συναισθηματικά και δη, να συνάψουν σχέση. Εν αντιθέσει, για τις γυναίκες, η πρώτη τους φορά σημαίνει πολλά. Δεν είναι αποτέλεσμα μιας βεβιασμένης εμπειρίας αλλά μιας ώριμης σκέψης. Σεξουαλικότητα για αυτές, σημαίνει συναίσθημα, καθώς στο μυαλό τους φαντάζει η αρχή μιας σχέσης αληθινής και διαρκής, μιας πραγματικής δέσμευσης. Οι γυναίκες ονειρεύονται πως ο πρώτος σύντροφος που θα συνάψουν σεξουαλική επαφή θα είναι ο ιδανικός σύντροφος, ο άνδρας της ζωής τους, ενώ οι άνδρες κατατάσσουν τις γυναίκες σε διάφορες κατηγορίες και επιδιώκουν να αποκτούν εμπειρίες μέσω αυτών.

Σεξουαλικότητα και ηλικία

Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη ηλικία έναρξης της σεξουαλικής ζωής, καθώς αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από βιολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Οι αλλαγές των κοινωνικών προτύπων και στάσεων τροποποιούν και τα δεδομένα της σεξουαλικότητας. Έτσι, στη δεκαετία του ‘70 εμφανίζεται η νόμιμη αντισύλληψη, γεγονός που επιφέρει την σεξουαλική απελευθέρωση, ενώ στη δεκαετία του ‘80 αυξήθηκε ο μέσος όρος σπουδών και παράλληλα η ηλικία της πρώτης επαφής. Η ερωτική ετοιμότητα του εκάστοτε ατόμου βέβαια είναι μια αυτόβουλη επιλογή. Αξίζει να σημειωθεί, πως αν και οι Ελληνίδες έφηβες συνάπτουν την πρώτη τους επαφή με έναν ενήλικα σύντροφο σε ποσοστό 67%, αυτή η μεγάλη διαφορά ηλικίας ανάμεσα στους συντρόφους δεν φέρει επιθυμητά αποτελέσματα. Οι διαφορετικές εμπειρίες, η έλλειψη ενσυναίσθησης και κατανόησης είναι βασικές δυσκολίες που συναντούν οι σύντροφοι διαφορετικών ηλικιακών κατηγοριών. Για τους άνδρες η σεξουαλική επαφή σκιαγραφείται ως ένα βαρυσήμαντο γεγονός,  μια επίφοβη και αγχωτική διαδικασία, καθώς οφείλουν οι ίδιοι να οδηγήσουν τη σύντροφό τους σ’ αυτό το νέο ξεκίνημα, που λέγεται σεξουαλική ζωή. Οφείλουν να γνωρίζουν τις τεχνικές για να τις καθοδηγήσουν. Η αποτυχία γι’ αυτούς χαρακτηρίζεται ως ένα σοβαρό πλήγμα σεξουαλικής αναξιότητας αφού τους προσδίδει το χαρακτηρισμό του ανίκανου.

Η πρώιμη σεξουαλικότητα για τους νέους

Η έναρξη της σεξουαλικής ζωής σε μικρή ηλικία καλεί το άτομο να ωριμάσει γρηγορότερα και να εγκαταλείψει την αθωότητα και την νιότη της σχολικής ζωής του. Ερευνητικά δεδομένα αναφέρουν ότι τα άτομα που ήρθαν σε πρώτη σεξουαλική επαφή σε πρώιμη ηλικία, είτε δεν ολοκλήρωσαν το σχολείο, είτε δεν προχώρησαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Συχνά μια εγκυμοσύνη οδηγεί τα κορίτσια σε διακοπή των σπουδών ή αλλαγή των μελλοντικών σχεδίων ενώ τα αγόρια προκειμένου να πολλαπλασιάσουν τις κατακτήσεις τους και να είναι αυτόνομα εντάσσονται στο χώρο της εργασίας πρόωρα. Για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, το να είναι μια έφηβη παρθένα αποτελεί ταμπού, δίνοντας το υψηλότερο ποσοστό 30%, στη χώρα μας. Σ’ ένα μεγάλο ποσοστό σήμερα οι έφηβοι –κυρίως κοπέλες- προτιμούν να λένε ψέματα για την σεξουαλική τους ζωή ή να έρχονται σε επαφή παρά τη θέλησή τους για να φαίνονται στα μάτια των φίλων τους αρεστοί, δηλαδή ωθούνται σε μια παρορμητική σεξουαλική ολοκλήρωση, ως απόφαση ανασφάλειας και όχι επιθυμίας.

Συμβουλές για τους γονείς…

  • Είναι απαραίτητη αποδοχή της σεξουαλικότητα των παιδιών σας και ο σεβασμός προς αυτή.
  • Μην παρουσιάζετε το σεξ ως κάτι απαγορευμένο και ενοχικό.
  • Μιλήστε στο σπίτι για την σεξουαλικότητα ανοιχτά με τα παιδιά σας από την αρχή της εφηβείας τους, μην περιμένετε να έρθουν πρώτα σε επαφή.
  • Προσπαθήστε να απαντήσετε με ειλικρίνεια στις απορίες τους.
  • Σεβαστείτε τις σεξουαλικές επιθυμίες των παιδιών σας αποφεύγοντας να ασκείτε κριτική.
  • Ενισχύστε το παιδί σας με παραδείγματα και συμβουλές προκειμένου να του ελαχιστοποιήσετε το φόβο και το άγχος του.
  • Αναφερθείτε στους τρόπους αντισύλληψης και τη χρησιμότητά τους για να αποφύγουν τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.
  • Να είστε διαθέσιμοι για τα παιδιά σας χωρίς να παρεμβαίνετε καταπιεστικά στις αποφάσεις τους.
  • Μια καλά συγκροτημένη οικογένεια με πολύ αγάπη προς τα παιδιά της δεν πρέπει να διακατέχεται από ανησυχίες, αφού συνήθως τα παιδιά με όρια, κανόνες και ειλικρινείς σχέσεις με τους γονείς αναπτύσσουν σεξουαλικές σχέσεις πιο ώριμες και υγιής.

Ο Ρόλος του πατέρα …. σημαντικό σύμβολο για τον γιο.

Ο Ρόλος του πατέρα …. σημαντικό σύμβολο για τον γιο.

Ο ρόλος του πατέρα είναι πολύτιμος και αμφίπλευρος. Η αντίληψη ότι «τα παιδιά δεν μπορούν να μεγαλώνουν χωρίς τη μητέρα τους» έχει αντικατασταθεί με μια πιο ολοκληρωμένη ότι «τα παιδιά χρειάζονται και τους δυο γονείς». Ο πατέρας σκιαγραφείται από τα παιδιά ως μια φιγούρα ηρωική, προστατευτική, ως ένα σύμβολο άτρωτο και παντοδύναμο. Η δύναμη της πατρικής φιγούρας συντελεί σημαντικά στη δόμηση της προσωπικότητας του παιδιού.

Είναι γεγονός ότι το βρέφος κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του βιώνει μια συμβιωτική σχέση με τη μητέρα του. Αυτή η καθολική σχέση μητέρας-παιδιού είναι απαραίτητη, καθώς ικανοποιεί  όλες τις ανάγκες του βρέφους. Ο πατέρας αποτελεί τον τρίτο πόλο στο δεσμό ανάμεσα στο παιδί με τη μητέρα. Η εικόνα του πατέρα έρχεται για να διδάξει στο παιδί την ύπαρξη και άλλων ανθρώπων, πέρα από αυτή της μητέρας στην κοινωνία. Ωστόσο, ο πατέρας δεν μένει αμέτοχος, διότι επίσης, το νεογέννητο αντιλαμβάνεται μορφές, μυρωδιές και χάδια. Η εικόνα του πατέρα στα μάτια των βρεφών συνήθως εδραιώνεται μέσα από τη μητέρα, δηλαδή από τη σχέση που ο ίδιος έχει αναπτύξει με τη μητέρα του παιδιού. Τα παιδιά είναι δέκτες αυτών των μηνυμάτων, μια καλή και στοργική συζυγική σχέση θέτει τα θεμέλια για μια υγιή σχέση πατέρα-παιδιού.

Όταν ο πατέρας είναι απών….

Πως ένα αγόρι μπορεί να δομήσει ένα ισχυρό «εγώ» εν απουσία του πατέρα του; Η ύπαρξη του πατέρα λυτρώνει το παιδί, δηλαδή διακόπτει ομαλά την μέχρι τώρα εξαρτητική σχέση του παιδιού με τη μητέρα και το εισάγει σε έναν άλλο τρόπο ζωής, όπου το ίδιο το άτομο έχει τη δύναμη να είναι αυτόνομο και ανεξάρτητο. Η ανδρική ταυτότητα ενός αγοριού προϋποθέτει το πατρικό πρότυπο. Συμφώνα με έρευνες η πατρότητα καθορίζει την σεξουαλική ταυτότητα του παιδιού καθώς ο γιός διδάσκεται από τον πατέρα «πως θα γίνει άνδρας». Όταν  η «καρέκλα» του σπιτιού (πατρική) μένει κενή δημιουργείται μια ψυχική απώλεια στο παιδί, καθώς αυτό καλείται να μάθει τον ανδρικό ρολό μέσα από τα στερεοτυπικά πρότυπα της κοινωνίας. Παρόλο που, η σχέση πατέρα-γιου παρουσιάζεται ανταγωνιστική, καθώς ο πατέρας «κλέβει» τη μητέρα από το γιο και ο γιος «κλέβει» τη σύζυγο από το πατέρα, παίζει καταλυτικό ρολό για τη ζωή ενός αγοριού.

Επιπροσθέτως, ενέχει μεγάλη επικινδυνότητα να υπάρξει ο λεγόμενος «συμβολικός γάμος» μεταξύ μητέρας-γιου, καθώς η απουσία του πατέρα πυροδοτεί τη προσκόλληση του αγοριού με τη μητέρα σε σημείο παθολογικό. Πανομοιότυπα αποτελέσματα με αυτά του απόντα πατέρα στη ψυχοσύνθεση του παιδιού έχει και ο ελλειπτικός ή αυταρχικός πατέρας.  Μια πατρική φιγούρα που λείπει πολλές ώρες από το σπίτι και δεν συμμετέχει ιδιαίτερα στη ζωή του παιδιού του ή μια αυταρχική εικόνα πατέρα που αποδοκιμάζει συνεχώς το παιδί, αποπαίρνοντας η επιπλήττοντάς το φαντάζει για τα παιδιά ως ένας δυνάστης παρά ως ένα άτομο να στηριχτούν και να αισθανθούν ασφάλεια. Επομένως, το παιδί ενδέχεται να δημιουργήσει μια προσωπικότητα υποτακτική η/και παραβατική.

Η εικόνα του πατέρα στα ηλικιακά στάδια του αγοριού

Η σχέση του αγοριού με τον πατέρα του αρχίζει να χτίζεται μετά τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής του παιδιού. Η πατρική φιγούρα μεταξύ την ηλικία των 4 με 5 ετών του παιδιού διαδραματίζει σημαίνοντα ρολό, καθώς το παιδί τότε αναζητά εμφανώς να εξερευνήσει τη σχέση του με τον πατέρα. Η μητέρα πρέπει να εκλάβει αυτή την επιθυμία του παιδιού όχι ως απομονωτική και απαξιωτική αλλά ως ευκαιρία για μια ολοκλήρωση της δόμησης του παιδιού ως άτομο. Φυσικά, αυτή η σχέση δεν μένει αμετάβλητη. Όταν το παιδί αρχίσει να ανακαλύπτει τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια επέρχεται η πρώτη σύγκρουση με το πατέρα του. Έτσι, η εξιδανικευμένη εικόνα του πατέρα αρχίζει να απομυθοποιείται. Εν συνεχεία, η εφηβεία φέρει τη δεύτερη, πιο μεγάλη σύγκρουση παιδιού-πάτερα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι έφηβοι αποκτούν μια κριτική στάση για τα πάντα. Έντονες αντιδράσεις υπάρχουν τόσο από τη πλευρά του παιδιού όσο και του πατέρα, καθώς ο καθένας  προσπαθεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Στην τρίτη περίοδο, καθώς ο έφηβος ενηλικιώνεται οι σχέσεις με τον πατέρα  αναδομούνται και περνούν σε ένα άλλο επίπεδο πιο ώριμο και ισορροπημένο.

Οι επιτυχημένες σχέσεις παιδιών – γονέων εξαρτώνται από τη σχέση και των δυο συζύγων. Εάν οι τελευταίοι μιλούν ο ένας για τον άλλον με όμορφους χαρακτηρισμούς, τότε και το παιδί θα ζωγραφίσει τις φιγούρες τους με χρώματα φωτεινά μέσα και έξω από την κάρδια του.  

 Όταν ο πατέρας επιθυμεί έναν ιδανικό γιο  

Πολλές φορές οι μπαμπάδες χάνουν το μετρό στη διαπαιδαγώγηση, κυρίως του γιου, καθώς τους κυριεύει η επιθυμία να δημιουργήσουν έναν γιο δυνατό, τολμηρό, ακμαίο και αποφασιστικό. Το ιδανικό αυτό μοντέλο γιου παρασύρει συχνά τους πατεράδες να ενσαρκώνουν  ένα καταδυναστευτικό ρόλο και να γίνονται χειριστικοί  απέναντι στους γιους τους, με αποτέλεσμα να αποτρέπουν τα παιδιά από μια αρμονική ζωή και ψυχικά υγιή. Πράγματι, τα παιδιά απέναντι σε μια σκληρή εικόνα του πατέρα, χωρίς στοιχεία τρυφερότητας, τα ιδία μπλοκάρουν το ψυχισμό τους και δεν μπορούν να λειτουργήσουν παραγωγικά. Τα παιδιά συνηθίζουν να ζουν με έναν διαρκή εσωτερικό φόβο που προέρχεται από την επιβλητική εικόνα του πατέρα. Άλλωστε, η τρυφερότητα ενός πατέρα δεν οδηγεί τα αγόρια σε μια θηλυπρεπή φιγούρα αλλά σε ένα υγιή τρόπο αυτοσυντήρησης και ανάπτυξης. Η φροντίδα του πατέρα προς τα παιδιά μεταφράζεται ως σεβασμός και αναγνώριση της ύπαρξης τους. Μια κακή σχέση παιδιού-πατέρα έχει τη δύναμη να εκμηδενίσει όλο το «εγώ» του παιδιού. Το παιδί δεν μπορεί να απεγκλωβιστεί συναισθηματικά από τη σχέση με τον πατέρα του και να την αντικαταστήσει με άλλες σχέσεις π.χ. παππού, θείου κ.ά., διότι το παιδί κατηγορεί τον εαυτό του για αυτή  την προβληματική σχέση, νιώθει  ένοχες και τύψεις. Επιπροσθέτως, η χαμηλή αυτοπεποίθηση και η εμφυτευμένη δυσπιστία του δεν του επιτρέπει να συνάψει αρμονικές σχέσεις με άλλους.

Δεν υπάρχει μαγική συνταγή για να γίνει κάποιος επιτυχημένος πατέρας. Ωστόσο, η προσωπικότητα και η συμπεριφορά ενός άνδρα αλλάζει σημαντικά, μόλις  γίνει πατέρας. Έρευνα αναφέρει ότι οι διεργασίες του εγκέφαλου των ανδρών μόλις αυτοί γίνουν μπαμπάδες είναι διαφορετικές. Ο εγκέφαλος τους δρα και συμπεριφέρεται όμοια με αυτόν των γυναικών. Είναι σημαντικό να γνωρίζει κάποιος ότι πατέρας δεν γεννιέσαι αλλά γίνεσαι, επομένως πάντα υπάρχει πιθανότητα βελτίωσης και εξέλιξης μιας συμπεριφοράς απέναντι στο παιδί.

Μην ξεχνάτε:

  • Να αγκαλιάζετε και να υπενθυμίζετε στο παιδί σας ότι το αγαπάτε και ότι είναι σημαντικό για εσάς.
  • Να επιδιώκετε συχνή επαφή μαζί του, ακόμη και μέσω τηλέφωνου.
  • Δείξτε σημασία στα λεγόμενα του και να συμμετέχετε στο πρόβλημα του.
  • Ζητήστε τους τη γνώμη τους για μια σκέψη σας ή για κάτι οικογενειακό που τα αφορά όπως η επιλογή ενός ταξιδίου, ενός φαγητού κ.α.
  • Μην απαξιώνετε τις προσπάθειες του και μην συγκρίνεστε μαζί του. Διαθέστε υπομονή και επίμονη. Αφιερώστε χρόνο μαζί του. Η απουσία σας είναι αναντικατάστατη. Είναι σημαντικό να παίζετε όχι μόνο μαζί του αλλά και με όλη την οικογένεια ομαδικά παιχνίδια.
  • Παραδεχτείτε τα λάθη σας, το παιδί έχει τρομερή αντίληψη, μη το υποτιμάτε. Δώστε πρωτοβουλία στο παιδί να σας πει ποια συμπεριφορά σας θα ήθελε να αλλάξετε απέναντι του.
  • Απελευθερωθείτε από τη σχέση σας με το δικό σας πατέρα. Συγχωρεστε και αφήστε τον εαυτό σας ανοιχτό. Μην επαναλαμβάνετε συμπεριφορές που σας πλήγωσαν ως παιδί στο δικός σας παιδί.
  • Μην έχετε εκρηκτικές συμπεριφορές απέναντι του. Κρατήστε την ψυχραιμία σας. Να θυμάστε ότι τα άσχημα λόγια και οι βίαιες πράξεις δεν σβήνονται εύκολα από τη μνήμη ενός παιδιού.

Αποτελείτε τον καθρέφτη των παιδιών τους. Επομένως, μην ξεχνάτε να χαμογελάτε και να προσπαθείτε να τον διατηρείτε κάθε μέρα και πιο λαμπερό!

error: Content is protected !!