Πώς θα καταλάβω αν το παιδί μου χρειάζεται να κάνει Εργοθεραπεία;

Τι είναι η εργοθεραπεία;

Η εργοθεραπεία είναι μια μορφή θεραπείας μέσω σωματικού έργου, δεν λειτουργεί ως μάθημα, αλλά κυρίως ως κινητική δραστηριότητα και γι΄αυτό αρέσει πολύ στα παιδιά. Η εργοθεραπεία ασχολείται με την λειτουργικότητα και την ικανότητα του παιδιού να αλληλεπιδρά στο σχολείο, στο σπίτι ή/και στην καθημερινότητα.

Πώς θα καταλάβω αν το παιδί μου χρειάζεται να κάνει εργοθεραπεία;

  • Όταν κάνει άσχημα γράμματα και το παιδί δεν γράφει ευανάγνωστα.
  • Όταν το παιδί πιάνει πράγματα στο χέρι του και είτε του πέφτουν είτε δεν μπορεί να τα αναγνωρίσει χωρίς να τα βλέπει.
  • Δεν πιάνει σωστά το μολύβι.
  • Δυσκολεύεται ή αρνείται να δοκιμάζει νέες γεύσεις.
  • Έχει δυσκολία με τις αισθήσεις και την επεξεργασία τους, δηλαδή στο απτικό σύστημα, καθώς ο εγκέφαλος δεν ερμηνεύει σωστά τα ερεθίσματα που προέρχονται από την αίσθηση της αφής.
  • Συναντά δυσκολίες στις προσαρμοστικές αντιδράσεις, δηλαδή δεν έχει καλή λεπτή κίνηση και μπορεί να μην κινεί σωστά τα δάχτυλά του.
  • Δυσχέρεια στις ψυχογνωστικές λειτουργίες, δηλαδή το παιδί αδυνατεί να έχει την ικανότητα να συγκεντρωθεί σε ό,τι κάνει ή αισθάνεται την ανάγκη να κινείται διαρκώς.

Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύλλογο Εργοθεραπευτών, οι γονείς χρειάζεται να επισκεφτούν έναν εργοθεραπευτή αν το παιδί τους παρουσιάζει τρεις ή περισσότερες από τις παρακάτω δυσκολίες: 

  • Δεν παίζει με τα παιχνίδια της ηλικίας του. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να σημαίνει ότι το παιδί δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτά (επειδή π.χ. αντιμετωπίζει κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα) ή ότι δεν τα καταφέρνει (επειδή π.χ. είναι λίγο πιο πίσω αναπτυξιακά σε σχέση με την ηλικία του).
  • Δυσκολεύεται να αυτοεξυπηρετηθεί. Δεν έχει δηλαδή, ανάλογα με την ηλικία του, τις κατάλληλες δεξιότητες ώστε να φάει μόνο του, να βάλει τα ρούχα ή τα παπούτσια του, να πάει στην τουαλέτα κλπ.
  • Μοιάζει αδύναμο, έχει δηλαδή ελαττωμένο μυϊκό τόνο. Πρόκειται για ένα παιδί που φαίνεται να μην έχει αντοχή, που είναι χαλαρό-πλαδαρό.
  • Πέφτει εύκολα κάτω.
  • «Τρακάρει» πάνω σε άλλους ή σε έπιπλα.
  • Χτυπάει εύκολα, επειδή δυσκολεύεται να εκτιμήσει τη θέση του σώματός του στο χώρο.
  • Σπάει συχνά τα παιχνίδια του.
  • Δεν του αρέσει να πηδάει, να κάνει κούνια.
  • Δυσκολεύεται να ζωγραφίσει μέσα σε πλαίσιο, να κάνει παζλ ή να κόψει με το ψαλίδι στο νηπιαγωγείο.
  • Παρουσιάζει καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας του.
  • Η ομιλία του είναι δυσνόητη και χωρίς σωστή άρθρωση.
  • Είναι υπερκινητικό και δεν μπορεί να ησυχάσει.
  • Δεν του αρέσουν οι αγκαλιές, το μπάνιο, το κόψιμο των νυχιών ή το κούρεμα των μαλλιών, ίσως επειδή δεν του αρέσει να το αγγίζουν.
  • Είναι πολύ ευαίσθητο σε οσμές, γεύσεις, θορύβους ή αγγίγματα.
  • Αποφεύγει την παιδική χαρά.
  • Έχει δυσκολίες στον ύπνο.
  • Λερώνεται υπερβολικά, επειδή π.χ. δυσκολεύεται να χρησιμοποιήσει το πιρούνι για να φάει, ή δεν τρώει κάποιες βασικές τροφές.
  • Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί ή συγκεντρώνεται υπερβολικά σε μία δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να μεταβεί σε άλλη.
  • Χρειάζεται περισσότερη εξάσκηση από άλλα παιδιά για να μάθει καινούργια πράγματα.
  • Αντιστρέφει γράμματα και αριθμούς, δεν αφήνει διαστήματα μεταξύ των γραμμάτων και των λέξεων που γράφει, συνήθως στην Α΄ δημοτικού.
  • O γραφικός του χαρακτήρας είναι πολύ κακός.
  • Κουράζεται εύκολα με τις σχολικές του εργασίες.
  • Δυσκολεύεται να ακολουθήσει προφορικές οδηγίες.
  • Έχει μειωμένη αυτοπεποίθηση.
  • Δεν έχει φίλους της ίδιας ηλικίας και προτιμά να παίζει με μικρότερα ή με μεγαλύτερα παιδιά.

 

error: Content is protected !!